Η ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ

Η άφιξη του Πρεμ Ράβατ στο Λονδίνο και το Λος Άντζελες τον Ιούνιο και Ιούλιο του 1971 σηματοδότησε την αρχή του παγκόσμιου έργου του. Αρχικά, η μητέρα του δεν του επέτρεψε να ταξιδέψει στη δύση, αλλά από τη στιγμή που ξεκίνησε το ταξίδι του δεν υπήρχε δρόμος επιστροφής. Τα νέα της άφιξης του διαδόθηκαν στους νέους και στις δυο χώρες, έτσι, οι άνθρωποι μαζεύτηκαν στο αεροδρόμιο για να τον συναντήσουν. Πολλοί αγγίχτηκαν από την απλότητα της σοφίας του, το νεαρό της ηλικίας του, τον αυθόρμητο τρόπο του και την επιμονή του στην επιδίωξη το σκοπού του. Ο λόγος του ήταν γεμάτος μεταφορές από την καθημερινή του ζωή: αυτοκίνητα, πλοία, αεροπλάνα και βιβλία κόμικς.

Τον Ιούνιο του 1971, στο πρώτο φεστιβάλ του Γκλάστονμπρι στην Αγγλία, μίλησε δημόσια για πρώτη φορά στη δύση. Το 13άχρονο αγόρι, νεοφερμένο σε μια ξένη κουλτούρα, με ατελή γνώση της αγγλικής γλώσσας, επέδειξε θάρρος και δύναμη για το σκοπό του. Ανέβηκε στη σκηνή και μίλησε σε ένα πλήθος χίπις, μερικοί από τους οποίους ήταν γυμνοί.

Προσαρμόστηκε στις δυτικές συνήθειες γρήγορα και άρχισε να φοράει ρούχα δυτικού στιλ. Αλλά μέχρι τότε, (τι ειρωνεία;) μερικοί μαθητές του είχαν αρχίσει να φοράνε ινδικά ρούχα. Μερικοί υιοθέτησαν ακόμα, και ινδικά ονόματα. Όταν διέδιδαν το μήνυμά του σε άλλους, μιλούσαν με όρους της κουλτούρας που υιοθέτησαν. Φάνηκε λοιπόν από την αρχή, ότι η δουλειά του θα δεχόταν προκλήσεις από τις προκαταλήψεις των μαθητών του.

Τα αδέλφια και η μητέρα του Πρεμ Ράβατ τον ακολούθησαν στην Αγγλία. Είχαν ένα θερμό καλωσόρισμα, αλλά η προσοχή όλων ήταν στραμμένη στον Πρεμ Ράβατ. Τον Νοέμβριο του 1972, επτά αεροπλάνα ταξίδεψαν στην Ινδία για να μεταφέρουν τους μαθητές του στο φεστιβάλ Χανς Τζαγιάντι. Νωρίτερα, τον ίδιο χρόνο, είχε επισκεφτεί τη Γερμανία, την Ελβετία, την Νότιο Αφρική, την Κένυα, την Αυστραλία και την Ιαπωνία, ενώ επισκέφτηκε ξανά την Αμερική και την Αγγλία.

Στη Νότιο Αφρική όταν το Απαρτχάιντ βρισκόταν στο απόγειό του, μίλησε, αψηφώντας τη κυβέρνηση, σε λευκούς και μαύρους μαζί. «Πόσο ωραία θα ήταν», είπε, «να μπορείς να μιλάς με την καρδιά σου, να μπορείς να ρωτάς την καρδιά πόσο υπέροχα αισθάνεται που είναι ικανοποιημένη και η καρδιά να απαντά σιωπηλά. Και μέσα σ’ αυτήν τη σιωπή, να κατανοείς την αναγνώριση και να νιώθεις εσωτερικά την πιο μεγάλη χαρά. Να έχεις ένα όμορφο χαμόγελο στα χείλη γιατί έχεις κάνει αυτή τη συζήτηση με τον καλύτερο φίλο που έχεις. Στα δύσκολα και στα εύκολα, η καρδιά σου θα είναι ο καλύτερός σου φίλος. Δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ».

Η αστυνομία της Νοτίου Αφρικής δεν έκανε καμία ενέργεια εναντίον του και δεν επενέβη στις εκδηλώσεις του. Προφανώς, η κυβέρνηση δεν ήθελε να προκαλέσει διεθνές επεισόδιο συλλαμβάνοντας ένα αγόρι 14 ετών, που είχε έρθει στη χώρα τους να μιλήσει για την ειρήνη.

Στη Ναϊρόμπι έμεινε σε μια Ινδική οικογένεια. Αργότερα ο Πρεμ Ράβατ θυμάται, «Είχαν ένα πολύ μεγάλο σπίτι κι όταν άρχισα να μιλάω με έναν από τους μαύρους υπηρέτες τους οι ιδιοκτήτες αναστατώθηκαν». «Δεν πρέπει να μιλάς με τους υπηρέτες», του είπαν. Ο Πρεμ Ράβατ απάντησε, «Είναι ένα ανθρώπινο πλάσμα. Τι λάθος κάνω με το να του μιλάω; Θέλω να μάθω πώς ζει, πώς επιβιώνει»  (σελ. 175, Η Ειρήνη είναι Εφικτή, Κάγκαν )

Στο τέλος του 1972, του είχε δοθεί μόνιμη στέγη στο Λονδίνο και το Λος Άντζελες. Προέκυψε μια οργανωτική δομή με τη δημιουργία διαφορετικών οργανώσεων Divine Light Mission, σε αρκετές δυτικές χώρες, καθώς επίσης η ίδρυση των άσραμς (καταφύγιων).

Πολλοί που είχαν απορρίψει τις κοινωνικούς κανόνες της εποχής ήθελαν να εγκαταλείψουν τον μποέμικο τρόπο ζωής τους και να ακολουθήσουν τον μοναστικό βίο που προσέφεραν τα άσραμς. Τα άσραμς ξεπετάχτηκαν σαν μανιτάρια σ’ όλο τον κόσμο. Είχαν γίνει ένα πετυχημένο επίκεντρο για τη δουλειά του πατέρα του στην Ινδία, προσφέροντας ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο όσοι έμεναν σε αυτά μπορούσαν να επωφεληθούν καλλίτερα από την πρακτική στη Γνώση.

Στη δύση, άρχισε να ασκείται κριτική στα άσραμς. Μερικοί αισθάνθηκαν ότι όσοι διέμεναν σε αυτά επέτρεπαν ένα θρησκευτικό τρόπο ζωής ο οποίος έβαζε σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητά τους, σε σχέση με την υποστήριξη της δουλειάς του Πρεμ Ράβατ. Ορισμένοι από αυτούς που έμεναν σε αυτά κατάλαβαν ότι ο τρόπος ζωής του άσραμ δεν ήταν γι’ αυτούς και έφυγαν. Οι περισσότεροι πρώην ένοικοι των άσραμς ανακαλούν τις μέρες που έζησαν σ’ αυτά ως μια μεγάλη ευκαιρία να ασχοληθούν με την πρακτική αυτού που τους είχε διδαχτεί.

Το 1983 αποφάσισε να κλείσει τα άσραμς και να διαλύσει την οργάνωση Divine Light Mission. Είχε αρχίσει να κριτικάρει ανοιχτά, την γραφειοκρατία που είχε εμφανισθεί, την περιέγραφε σαν «… να προσπαθείς να βάλεις κραγιόν στα χείλη μιας αγελάδας. Μπορείς να το κάνεις, αλλά πρακτικά, είναι περιττό». Κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο δεκαετιών έκανε πολλές αλλαγές στην οργανωτική δομή, για να προσφέρει καλύτερη υποστηρικτική βάση στη δουλειά του και να απλοποιήσει τη διαδικασία για τους ενδιαφερόμενους μαθητές. Παρ’ όλα αυτά, ο πυρήνας της διδασκαλίας του παραμένει ο ίδιος: 4 πρακτικοί τρόποι για να εισέλθεις στη διάσταση της καρδιάς.

Το 1973, 20.000 μαθητές παρακολούθησαν μια εκδήλωση στο Χιούστον Άστροντομ, στο Τέξας, της Αμερικής. Είχε προβληθεί σαν το φεστιβάλ της χιλιετίας δίνοντας έμφαση στη Νέα Εποχή (New Age), που όμως προσέλκυσε και χριστιανούς διαδηλωτές. Πάντως οι μαθητές του Πρεμ Ράβατ έκαναν ότι μπορούσαν για να προσέξει ο κόσμος τον δάσκαλό τους. Εκείνο το χρόνο στην Αυστραλία, μετά την πρώτη του επίσκεψη το 1972, έκαναν μια αμφιλεγόμενη και εξωφρενική εκστρατεία, την οποία ονόμασαν η Δευτέρα Παρουσία. Φυσικά προσείλκυσε την προσοχή των Μ.Μ.Ε., και ενδεχομένως πράττοντας σοφά, ο Πρεμ Ράβατ επέλεξε να μην επισκεφτεί την Αυστραλία εκείνο το χρόνο.

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ  >>>