Πρεμ Ράβατ – Ο άνθρωπος της ειρήνης

Ο «Μαέστρο» της Ειρήνης στο Κορλεόνε
Ιούλιος  2008

— Jule Kowarsky

Η πλατεία της πόλης που έχει πάρει το όνομά της από δυο άνδρες που σκοτώθηκαν επειδή αντιστάθηκαν στη Μαφία, ήταν μικρότερη από ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Είχαν τοποθετήσει καρέκλες και μερικές κερκίδες στο πίσω μέρος. Είπαν ότι αυτή η σημαντική εκδήλωση θα μπορούσε να είχε γίνει σε εσωτερικό χώρο, αλλά ότι αυτοί οι ίδιοι προτίμησαν να γίνει έξω για να μπορέσουν να έρθουν όλοι όσοι ήθελαν. Η ειλικρίνεια τους και η γνήσια συμπάθεια που έδειξαν στον κ. Πρεμ Ράβατ ήταν προφανής και πολύ συγκινητική.

Η τέλεια ποιότητα της εκδήλωσης ήταν αναμφισβήτητη. Οι επίσημοι, περίπου 50 άντρες με σκούρα κουστούμια, είχαν πάει σε μια συνάντηση με τον Μαχαράτζι στο κυβερνητικό κτίριο λίγο πιο πάνω από την πλατεία. Τον ακολουθούσαν σε μια πομπή καθώς περπατούσε προς την πλατεία. Οι κάτοικοι από τα μπαλκόνια τους πρόβαλαν στην πλατεία, όλοι επευφημούσαν και χειροκροτούσαν ενώ μερικές μητέρες με τα μωρά τους και τα μικρά παιδιά τους τον χαιρετούσαν κουνώντας τα χέρια τους και χαμογελούσαν. Ο Μαχαράτζι χαμογελούσε και ανταπέδιδε τον χαιρετισμό.

Μεταξύ αυτών που συναντήθηκαν μαζί του ήταν Δήμαρχοι από πολλούς κοντινούς δήμους, μερικοί από αυτούς είχαν μόλις εκλεγεί την προηγούμενη μέρα. Όλοι ήσαν πολύ χαρούμενοι και έλαμπαν από υπερηφάνεια καθώς κάθονταν στις θέσεις τους. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, όλο και περισσότερος κόσμος μαζευόταν στην πλατεία, ακόμα και τα κοκαλιάρικα σκυλιά δεν μπορούσαν να βρίσκονται μακριά! Κοιτάζοντας τους ηλικιωμένους που κάθονταν έξω από τα μαγαζιά τους και τα σπίτια τους στην άκρη της πλατείας μου ήρθαν στο μυαλό παλιές φωτογραφίες της Ιταλικής κοινότητας στο Newark και τη Νέα Υόρκη κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1800 και στις αρχές του 20ου αιώνα.

Παραθέτω μερικά αποσπάσματα από την εκδήλωση, όχι απαραίτητα με τη σειρά που ειπώθηκαν και δοσμένα σε ελεύθερη απόδοση, όπως τα θυμάμαι:

Είπε ότι σε αυτό που εξασκείσαι γίνεσαι καλός. Αν εξασκείσαι στην καλοσύνη θα γίνεις πολύ καλός σ’ αυτήν. Αν εξασκείσαι στο θυμό θα γίνεις πολύ καλός σ’ αυτόν. Μετά είπε, «Θα σας πω μια ιστορία σε σχέση μ’ αυτό». Μίλησε για ένα φημισμένο τοξότη ο οποίος μπορούσε να ρίξει ένα βέλος και ενώ αυτό βρισκόταν ακόμη στον αέρα, μπορούσε να το σχίσει με ένα δεύτερο βέλος που έριχνε. Μια μέρα ο τοξότης έκανε επίδειξη στο πλήθος και κάθε φορά μια φωνή επαναλάμβανε, «Είναι απλώς θέμα εξάσκησης».

Όταν τελείωσε το θέαμα πλησίασε αυτόν τον άντρα και τον ρώτησε αν ήξερε πόσο δύσκολο ήταν να κάνει αυτό που έκανε. Ο άντρας είπε, «Ναι, το ξέρω – αλλά είναι απλώς θέμα εξάσκησης. Ακολούθησέ με». Πήγε τον τοξότη στο χώρο που εργαζόταν, γέμιζε μπουκάλια με λάδι. Ο άντρας έβγαλε ένα νόμισμα με τρύπα στη μέση όπως τα αρχαία κινέζικα νομίσματα, και το τοποθέτησε πάνω στο στόμιο του μπουκαλιού. Πήρε ένα δοχείο λάδι και το έριξε στο μπουκάλι χωρίς να χύσει ούτε μια σταγόνα πάνω στο νόμισμα»! «Είναι απλά θέμα εξάσκησης», επανέλαβε.

Μίλησε όπως στο Παλέρμο, επανέλαβε ότι αν είσαι δυνατός θα πρέπει να είσαι ευγενικός, αν είσαι έξυπνος θα πρέπει να είσαι απλός και αν είσαι πλούσιος, θα πρέπει να είσαι ταπεινός. Επίσης μίλησε εκτενώς πάνω στο θέμα ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και οι ίδιοι οι άνθρωποι μπορούν να τα λύσουν.

Μίλησε για την αταραξία της φύσης η οποία δε λέει, «Δε μου αρέσεις… δεν θα ωριμάσει κανένα φρούτο για σένα». Μίλησε για τη διαδικασία με την οποία δημιουργούνται τα σύννεφα και είπε ότι η δημιουργία των πολέμων δε γίνεται έτσι απλά. Ξεκινούν από το μυαλό των ανθρώπων.

Πριν αρχίσει να μιλάει ο Μαχαράτζι κάθε ομιλητής εξέφρασε με πολύ θερμό τρόπο την ευγνωμοσύνη του, που είχε έρθει στο Κορλεόνε να φυτέψει τους σπόρους της Ειρήνης. Τεράστιες αφίσες που ανακοίνωναν την εκδήλωση ήταν κολλημένες σ’ όλη την πόλη και ένα αυτοκίνητο με μεγάφωνο προσκαλούσε τους ανθρώπους στην πλατεία για τη βραδινή εκδήλωση.

Οι άλλοι ομιλητές αναφέρθηκαν με πολλούς τρόπους στην αθλιότητα του Κορλεόνε και της Μαφίας. Μίλησε και ένας πολύ ντροπαλός άντρας που είπε ότι εργάστηκε για να επιστραφεί η γη, την οποία είχε κατάσχει η Μαφία, στους νόμιμους ιδιοκτήτες της. Το πλήθος τον επιδοκίμασε.

Ο Μαχαράτζι ευγενικά, αλλά σταθερά, είπε ότι δε θα έπρεπε να ζουν στο παρελθόν αλλά να κοιτάζουν το μέλλον. Άρχισε και τελείωσε την ομιλία του με αυτό το θέμα. Είπε ότι «άνθρωποι που ζουν σε πολύ μικρά χωριά στην Ινδία και σε πόλεις απ’ όλο τον κόσμο θα έβλεπαν μαγνητοφωνημένη αυτή την εκδήλωση». Οι κάτοικοι του Κορλεόνε «μπορούν να είναι περήφανοι γιατί ξέρουν ότι το Κορλεόνε θα ακουστεί σαν ένα μέρος που πραγματικά αγκαλιάζει την ειρήνη και φυτεύει το σπόρο της».

Τότε οι κάτοικοι της πόλης τον επευφήμησαν με ενθουσιασμό και σηκώθηκαν όρθιοι. Ο δήμαρχος τον ευχαρίστησε ξανά και αντί να αναφερθεί σ’ αυτόν ως κ. Ράβατ, ή Πρεμ Ράβατ, τον αγκάλιασε και τον ονόμασε «Μαέστρο της Ειρήνης».

Υπάρχουν τόσα πολλά ακόμα που θα μπορούσαν να ειπωθούν, αλλά παρακαλώ να δεχτείτε αυτή τη σύντομη αφήγηση και να συγχωρήσετε τη φτωχή μου προσπάθεια για να μεταφέρω ένα μικρό μέρος της μαγείας και της ομορφιάς που συνέβη σε αυτή την ιστορική εκδήλωση.